Detaljna biografija: Ferenc Feher
Ferenc Feher (Fehér Ferenc, 1928–1989) bio je istaknuti književnik, pesnik i prevodilac, jedan od najvažnijih i najvoljenijih stvaralaca u književnosti vojvođanskih Mađara dvadesetog veka. Rođen je u selu Žednik na severu Bačke (nedaleko od Subotice), i kroz čitav svoj književni i životni vek ostao je duboko i neraskidivo vezan za ravnicu u kojoj je ponikao. Njegova pripadnost zavičaju bila je više od pukog geografskog lociranja; vojvođansko tlo, salaši, kukuruzišta, prašnjavi putevi i težak seljački rad postali su suštinski deo njegove pesničke arterije i glavni motivi celokupnog njegovog umetničkog opusa. Pisao je na mađarskom jeziku, ali je duh njegovog stvaralaštva odražavao multietničku prirodu Panonije.
Njegov poetski razvoj išao je ruku pod ruku sa posleratnom izgradnjom drštva. Feher je u svojim ranim radovima negovao socijalno angažovanu poeziju, pevajući o mukotrpnom životu seljaka i radnika, verujući u mogućnost pravednijeg društva i istinskog bratstva na prostorima bivše Jugoslavije. Kasnije, međutim, njegova poezija postaje intimnija, melodičnija i duboko okrenuta lirskom sagledavanju prolaznosti i jednostavnosti svakodnevnog života. Njegove zbirke pesama (kao što su "Teške boje", "Na tuđim obalama" i "Plavo ispod mosta") ispunjene su melanholičnim tonom i posebnim emotivnim nabojem; to je lirična posveta bačkim ravnicama i malim, zaboravljenim ljudima, teškom znoju ratara i tišini pustara.
Feherov značaj ne ogleda se isključivo u njegovom originalnom pesničkom stvaralaštvu. Bio je jedan od najznačajnijih intelektualaca koji su gradili mostove između mađarske književnosti i kultura drugih naroda koji žive u Jugoslaviji. Prevodio je brojna dela savremenih jugoslovenskih pisaca, posebno srpskih pesnika i pripovedača, na mađarski jezik. Prevodio je dela Desanke Maksimović, Vaska Pope, Stevana Raičkovića i mnogih drugih, omogućivši tako mađarskim čitaocima da se upoznaju s vrhunskim dometima tadašnje jugoslovenske literature. Takođe, kao urednik, doprineo je afirmaciji brojnih mladih stvaralaca, radeći decenijama kao urednik Novosadskog radija, Izdavačkog preduzeća Forum i u kulturnim časopisima.
Njegov stil se odlikuje neposrednošću i kristalno jasnim slikama iz prirode, ali bez patetike i preteranog ulepšavanja; njegova vizija vojvođanske ravnice bila je prožeta i lepotom i sirovom zbiljom. Interesantno je da je Feher do kraja života negovao neku vrstu skromnosti, doživljavajući sebe prvenstveno kao pripadnika svog zavičaja, seljaka među pesnicima. Umro je 1989. godine u Novom Sadu, neposredno pred velike društveno-političke potrese i raspad zemlje čije je zajedništvo slavio kroz svoj prevodilački i umetnički rad. Za sobom je ostavio ogromno književno bogatstvo i sećanje na pisca koji je svojim stihovima stvorio istinski lirski spomenik panonskoj zemlji.