Detaljna biografija: Halil Džubran

Halil Džubran (Gibran Khalil Gibran), rođen 6. januara 1883. godine u mestu Bšari (Bsharri) u današnjem Libanu, a preminuo 10. aprila 1931. godine u Njujorku, bio je libansko-američki pisac, pesnik i vizuelni umetnik. Najpoznatiji je po svom filozofsko-poetskom delu "Prorok" (1923), koje je doživelo neverovatnu svetsku popularnost, postalo jedno od najprodavanijih dela svih vremena i prevedeno na preko 100 jezika. Džubranovo stvaralaštvo predstavlja jedinstven most između istočne spiritualnosti i zapadne misli. Džubran je odrastao u siromašnoj maronitskoj hrišćanskoj porodici u libanskim planinama, čiji su pejzaži i duhovnost ostavili dubok trag u njemu. Zbog očeve finansijske propasti i problema sa zakonom, njegova majka Kamila emigrirala je u Sjedinjene Američke Države 1895. godine sa Halilom i njegovom braćom i sestrama, nastanivši se u Bostonu. U Bostonu su uočeni njegovi umetnički talenti, pa je Džubran upoznao avangardnog umetnika i izdavača Freda Holanda Deja, koji ga je podržao i upoznao sa delima zapadnih književnika i umetnika. Ipak, Halil se na nekoliko godina vratio u Liban da bi studirao arapsku književnost, a potom odlazi u Pariz gde je studirao slikarstvo (u klasi Augusta Rodena). Nakon konačnog preseljenja u Njujork 1911. godine, Džubran započinje svoj najplodniji period. Njegov stil karakterišu lirska proza, bogata metaforika i biblijski ton. On se bavi univerzalnim temama kao što su ljubav, tuga, smrt, rad, sloboda i prijateljstvo. "Prorok", remek-delo sastavljeno od 26 poetskih eseja, prati mudraca Almustafu koji, pred polazak iz grada u kom je živeo 12 godina, odgovara na pitanja meštana o najvažnijim životnim pitanjima. Knjiga je postala kultni tekst, posebno tokom šezdesetih godina 20. veka u okviru hipi pokreta. Pored pisanja na engleskom i arapskom jeziku, Džubran je bio i veoma cenjen slikar, koji je izlagao širom SAD i stvarao misteriozne, simbolističke slike. Njegov odnos sa Meri Haskel, pokroviteljkom koja ga je doživotno podržavala materijalno i intelektualno (i čija je prepiska obimna i otkriva njegov unutrašnji svet), bio je od presudnog značaja za njegov život i rad. Zanimljivo je da je Džubran često bio kritikovan od strane strogih arapskih tradicionalista zbog svojih naprednih shvatanja o religiji (zalagao se za univerzalnu, nenominacijsku duhovnost) i položaju žena, dok ga je zapadna publika slavila kao prosvetitelja i mistika. Umro je mlad, u 48. godini od ciroze jetre, ali njegova zaostavština nastavlja da inspiriše milione tragalaca za duhovnim mirom.