Detaljna biografija: Vladimir Babošin
Vladimir Babošin (1893-1954) bio je relativno opskurni, ali umetnički intrigantni ruski avangardni pesnik, prozaista i dramski pisac, čiji je rad ostao u senci velikih imena ruskog srebra i rane sovjetske epohe, ali koji zavređuje pažnju zbog svog eksperimentalnog pristupa jeziku i formi. Rođen u ruralnim predelima južne Rusije, Babošin je mladost proveo u traganju za sopstvenim identitetom, selivši se između Moskve i provincije. Njegov rani rad bio je pod snažnim uticajem ruskog futurizma, posebno delovanja Vladimira Majakovskog i Velimira Hlebnjikova. Babošin je bio fasciniran "zaumnim" jezikom – idejom stvaranja novog, univerzalnog poetskog jezika zasnovanog na zvuku i ritmu oslobođenom konvencionalnog značenja. Njegove prve zbirke pesama obiluju neologizmima, tipografskim eksperimentima i razbijenom sintaksom, čime je pokušavao da izrazi haos i dinamiku rane industrijske ere. Zanimljivo je da je Babošin u svojim performansima, koji su se često odvijali u radničkim klubovima i podrumskim kabareima, koristio neobične instrumente i zvučne efekte kako bi pratio svoju poeziju, anticipirajući time multimedijalnu umetnost decenijama unapred. Njegov stil je bio sirov, energičan, često groteskan i prožet crnim humorom kojim je secirao društvene konvencije i buržoaski moral. Nakon Oktobarske revolucije, poput mnogih avangardista, Babošin je prvobitno podržao novi poredak verujući u utopijsku mogućnost stvaranja novog čoveka i nove umetnosti. Međutim, s jačanjem staljinizma i uvođenjem socijalističkog realizma kao jedine zvanične estetike, njegov eksperimentalni rad postaje marginalizovan, a on sam označen kao "formalista" i "dekadent". Kako bi preživeo, Babošin se povlači iz javnog književnog života i posvećuje se pisanju dečije literature i prevođenju manjinskih jezika Sovjetskog Saveza, što mu je omogućilo skromnu egzistenciju i bekstvo od direktnog političkog progona. Njegovi kasniji, neobjavljeni prozni radovi, otkriveni tek decenijama nakon njegove smrti, otkrivaju duboko razočaranog čoveka koji istražuje teme usamljenosti, gubitka iluzija i apsurda totalitarnog sistema. Iako nikada nije stekao slavu svojih savremenika, Vladimir Babošin predstavlja važnu figuru za razumevanje kompleksnosti i tragedije ruske avangarde, kao i primer umetnika čija je vizija bila previše radikalna za vreme u kojem je živeo. Njegov uticaj danas prepoznaju istoričari književnosti koji istražuju skrivene tokove ruskog modernizma.