Što te nema

Kad na mlado poljsko cv’jeće Biser niže ponoć nijema, Kroz grudi mi želja l’jeće: „Što te nema, što te nema?“ Kad mi sanak pokoj dade I duša se miru sprema, Kroz srce se glasak krade: „Što te nema, što te nema?“ Vedri istok kad zarudi U trepetu od alema, I tad duša pjesmu budi: „Što te nema, što te nema?“ I u času bujne sreće I kad tuga uzdah sprema, Moja ljubav pjesmu kreće: „Što te nema, što te nema“… 1897.