Pristanište
Autor: Vladimir Majakovski
Krpe su vode pod trbuhom bile.
Cepali ih beli na talase zubi.
I krik sirena — ko da su se lile
pohota i ljubav bakrom koji trubi.
Kolevkom ulaza barke se gušile,
pripile se uz dojke gvozdenih matera.
Ogluvelih brodova u ušima
Gorele su minđuše lengera.
Primetili ste grešku u tekstu?